szukaj
ptfe-czolo.jpg

Budowa i właściwości PTFE

« Wróć do strony głównej

Politetrafluoroetylen (PTFE) należy do polimerów fluorowęglowych. Wbrew pozorom i trudnej dla laików nazwie politetrafluoroetylen jest związkiem o prostym składzie chemicznym. Tworzą go łańcuchy fluorowęglowe. Jak sama nazwa wskazuje: w cząteczce etylenu C2H4 cztery atomy wodoru zostają zastąpione atomami fluoru, następuje zerwanie podwójnego wiązania pomiędzy atomami węgla, co umożliwia tworzenie łańcuchów. 

 

Każda cząsteczka PTFE składa się z długiego „kośćca” – łańcucha atomów węgla, z których każdy związany jest z dwoma atomami fluoru. Wiązania chemiczne między atomami węgla i fluoru są wyjątkowo silne, dlatego też teflon nie wchodzi w reakcje z innymi związkami. Związek atomów w tym wiązaniu jest mocniejszy, niż w jakichkolwiek innych związkach chemicznych. Właśnie dlatego do teflonu nic nie przywiera. Jedynym związkiem, do którego może się przylepić teflon jest... sam teflon.

 

PTFE wyrabiany jest z chlorodifluorometanu, popularnego czynnika chłodzącego do lodówek freonu 22. Amerykański inżynier odkrył, że podgrzewany freon 22 wydziela gaz - tetrafluoroetan. Ten, pod ciśnieniem 40-59 atmosfer, w obecności katalizatora - nadtlenku, zmienia strukturę chemiczną i przeobraża się w sypki proszek PTFE. Ponieważ teflon nie topi się normalnie, dodaje się do niego specjalne spoiwo i wkłada do formy. Proszek, poddany wysokiemu ciśnieniu i wysokiej temperaturze, stapia się w jednolitą masę. 

 

Jest on polimerem wysokokrystalicznym, którego stopień krystaliczności bezpośrednio po polimeryzacji sięga 98%, natomiast po spiekaniu, w zależności od technologii, od 50 do 85%. Większość jego własności ulega pogorszeniu w miarę wzrostu stopnia krystaliczności, np. udarność maleje 15-krotnie, a wytrzymałość na zginanie 100-krotnie. 

 

Jest niepalny i całkowicie odporny chemicznie. Jedynie stężone zasady, rozpuszczone lub stopione litowce, trójfluorek chloru i gazowy fluor oddziałują na jego cząsteczkę w temperaturze powyżej 150 °C.

 

Charakterystyczna budowa makrocząsteczki oraz małe siły międzycząsteczkowe powodują, że PTFE ma spośród wszystkich znanych polimerów jedną z najmniejszych energii powierzchniowych. Przyczynia się to do jego małej zwilżalności wodą i cieczami organicznymi, małej adhezji i małej wartości współczynnika tarcia. Zwłaszcza ta ostatnia właściwość spowodowała szerokie stosowanie PTFE jako materiału ślizgowego, przede wszystkim na łożyska ślizgowe i uszczelnienia. 

Zobacz także:
- Ceratki PTFE - Maty PTFE
- Taśma PTFE - wskazówki dotyczące montażu
- Taśma PTFE
- Folia PTFE

Skomentuj wpis

Nick *
Treśc komentarza *
Kod weryfikacyjny*
kod kontakt
* Pola oznaczone gwiazdką są wymagane

 


Wybrany artykuł nie został jeszcze skomentowany.

strony internetowe Łódź